Andrzej Lachowicz

(ur. w 1939 r. w Wilnie)

Artysta multimedialny, teoretyk sztuki. Zajmuje się fotografią, grafiką, malarstwem, rysunkiem, video, filmem.

Studiował na Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie (1957-60). Ukończył PWSSP we Wrocławiu. (dyplom 1965). Od 1980 r. członek ZPAF. Współzałożyciel (razem z Natalią LL i Zbigniewem Dłubakiem) wrocławskiej grupy PERMAFO (1970). Nazwa grupy oraz funkcjonującej pod tą nazwą do 1981 r. galerii, pochodzi od pojęcia stworzonego przez Lachowicza „permanentna fotografia”. Swoją teorię „sztuki permanentnej” rozwijał m.in. za pomocą  rejestracji powtarzanych gestów i motywów, w długich poklatkowych seriach fotografii, czy wieloelementowych instalacji. Ważniejsze prace: cykl „Cień” realizowany od 1964 r. do dziś, „Topologie” (1968-89), „Energia upadku” (1980). Brał udział w kilkudziesięciu wystawach indywidualnych i wielu znaczących prezentacjach zbiorowych w kraju i za granicą. Pomysłodawca i komisarz Międzynarodowego Triennale Rysunku we Wrocławiu (1978-1995).

Wieloletni stypendysta fundacji m.in. w Nowym Jorku i w Wiedniu.
Odegrał znaczącą rolę w kształtowaniu sztuki medialnej w Polsce.

Ten wpis został opublikowany w kategorii słownik biograficzny fotografów i oznaczony tagami . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Możliwość komentowania jest wyłączona.