Bertold Frey

Fotograf wywodzący się ze środowiska gliwickiego. Uczeń Bruno Schulza.

Gliwicki Oddział Polskiego Towarzystwa Fotograficznego został utworzony w 1951 r.. W 1961 r. przekształcono go w samodzielne fotograficzne stowarzyszenie regionalne o nazwie Gliwickie Towarzystwo Fotograficzne, które z przerwami działało do 2000 r.  Potencjał artystyczny i naukowy tego środowiska stanowiła niezwykle zróżnicowana pod względem pochodzenia, wykształcenia i poglądów grupa miłośników fotografii, w której znajdowali się zarówno uznani przed wojną artyści jak i młodzi amatorzy. Środowisko to było wypadkową powojennych migracji ludności (wysiedlenie ludności niemieckiej przy równoczesnym napływie ludności polskiej z kresów i Polski centralnej), kształtowania się polskiej administracji, rozwoju przemysłowego Górnego Śląska i postępujących zmian politycznych. W tych specyficznych okolicznościach, w 1951 roku, powstało w Gliwicach Towarzystwo Fotograficzne, które stworzyło atmosferę i warunki do wszechstronnego działania twórczego, pozbawionego nacisków ideologicznych. Z jednej strony umożliwiając pogłębienia wiedzy technicznej, a z drugiej poszerzając horyzonty działań artystycznych. Kilkunastu członków GTF przyjęto do ZPAF, kilku otrzymało tytuł AFIAP, a Zofia Rydet EFIAP. Na kształtowanie się tego fenomenalnego środowiska fotograficznego miały wpływ osobowości reprezentujące przedwojenną lwowską szkołę fotografii, czerpiącą estetyki piktorializmu, ale także otwartą na działania i eksperymenty formalne: Władysław Dec, Tadeusz Maciejko i Adam Scheybal. GTF nie wypracowało jednolitej konwencji ani programu artystycznego. Do GTF należeli m.in. Zofia Rydet, Tadeusz Rydet, Bertold Frey, Aleksander Górski, Piotr Janik.

Ten wpis został opublikowany w kategorii słownik biograficzny fotografów i oznaczony tagami . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Możliwość komentowania jest wyłączona.