Bogdan Konopka

(ur. 1953 w Dynowie)

Fotograf i krytyk.

Ukończył Technikum Kinematografii (specjalność: fotochemia) we Wrocławiu. Fotografią zajmuje się od połowy lat 70. Od pierwszej wystawy indywidualnej w 1983 r. prezentował nurt „fotografii elementarnej”, którego jest jednym z najważniejszych przedstawicieli. Od lat 90. preferuje technikę stykową. W latach 1985-86 we Wrocławiu prowadził galerię „PS”. Od 1989 roku mieszka we Francji (1989-94 Angers), obecnie w Paryżu. Współpracownik magazynów artystycznych „Format” i „Kwartalnik Fotografia. W 1982 wystawiał wraz z Jerzym Olkiem w Galerii „Foto-Medium-Art” na głośnej w tym czasie ekspozycji „Puste-Pełne”. Łączyła ona wpływy fotomedialne z aspektami filozofii zen. Zapowiadała także jeden z nurtów powstającej wówczas „fotografii elementarnej”. Jednym z decydujących estetycznych wyróżników zdjęć Konopki jest szarość, która stwarza pozory piktorializmu.

Twórczość Bogdana Konopki w latach 90. okazała się jednym z najważniejszych dokonań w fotografii polskiej w zakresie „fotografii czystej” (fotogenicznej). Laureat wielu znaczących nagród m.in. Grand Prix de la Ville de Vevey w IMAGE’98. Concours Europeen de la photographie (Europejski Konkurs Fotografii) w 1998 roku. Dużym sukcesem o znaczeniu międzynarodowym była ekspozycja „Szary Paryż” z 2000 roku zaprezentowana w ramach Miesiąca Fotografii w Instytucie Polskim w Paryżu. W 2003 roku miał indywidualną wystawę w Centrum Pompidou w Paryżu pt. „Paryż, miasto niewidzialne / Paris, La ville invisible. Prace w zbiorach, m.in.: Fonds National d’Art Contemporain w Paryżu, Musée de L’Elysée w Lozannie, Muzeum Sztuki w Łodzi i Muzeum Narodowym we Wrocławiu.

Ten wpis został opublikowany w kategorii słownik biograficzny fotografów i oznaczony tagami . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Możliwość komentowania jest wyłączona.