Eustachy Kossakowski

(ur. 1925 w Warszawie – zm. 2001 w Paryżu)

Studiował architekturę na Politechnice Warszawskiej. W 1957 r. rozpoczął karierę zawodową jako fotograf w czasopiśmie „Zwierciadło”. Za sprawą spotkania z Tadeuszem Rolke w 1959 r. rozpoczął pracę w piśmie „Stolica”. Zaproponowali nowy styl reportażu, inspirowany m.in. francuską fotografią humanistyczną. Od 1960 r. członek ZPAF. Od 1964 r. współpracował z Edwardem Krasińskim, fotografując jego instalacje w trakcie powstawania. Dokumentował działalność galerii Foksal od momentu jej założenia w 1966 r. Jest autorem dokumentacji wystaw i happeningów i spektakli teatralnych Tadeusza Grotowskiego, Tadeusza Kantora, Włodzimierza Borowskiego, Henryka Stażewskiego. W 1970 r. wraz z Anką Ptaszkowską wyemigrował do Francji. W 1971 r. powstała seria „6 metrów przed Paryżem” (Musée des Arts Décoratifs, Paryż 1971). Pracował jako fotograf Centrum Pompidou w Paryżu i Musee d’Art Moderne de la ville de Paris. W latach 1975-90 powstały cykle m.in. ”Rzym” , ”Pompeie”, „Nowy York czerwony”, „Światła w Chartres”.  Otrzymał wiele nagród i odznaczeń, w tym Krzyż Kawalerski Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polski (1997).

Ten wpis został opublikowany w kategorii słownik biograficzny fotografów i oznaczony tagami . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Możliwość komentowania jest wyłączona.