Ireneusz Pierzgalski

(ur. 1929 w Łodzi)

Uprawia rysunek, malarstwo, grafikę, fotografię, tworzy aranżacje przestrzenne. Studiował w PWSSP (dyplom 1955). Związany z łódzkim środowiskiem artystycznym – PWSTFiTv (1955-77) oraz PWSSP, gdzie od 1976 r. prowadził Pracownię Fotografii. Od 1990 r. jest profesorem. W latach 50. związany z grupami „Piąte Koło” i „Nowa Linia”. W tym czasie brał udział w wystawach z Andrzejem Łobodzińskim i Krystynem Zielińskim w salonie Towarzystwa Fotograficznego w Łodzi oraz ze Stanisławem Fijałkowskim w Galerii Krzysztofory w Krakowie (1961). Wielokrotnie prezentował swoje prace w Galerii „Krzywe Koło” w Warszawie. W latach 60. tworzył prace utrzymane w konwencji malarstwa gestu i inspirowane sztuką kaligrafii. W latach 70. tworzył cykle fotograficzne, projekcje multimedialne i aranżacje przestrzenne z pokazami slajdów („Czytający+fotele”, „Hotel sztuki”).

Ten wpis został opublikowany w kategorii słownik biograficzny fotografów i oznaczony tagami . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Możliwość komentowania jest wyłączona.