Jerzy Wroński

(ur. 1930 r.)

Malarz, profesor, wykładowca Uniwersytetu Śląskiego.

W latach 1950-1956 studiował w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych na Wydziale Malarstwa. W trakcie studiów współtworzył Grupę Nowohucką, która zainaugurowała w Krakowie nurt malarstwa materii. Wszyscy jej członkowie zostali następnie przyjęci do Stowarzyszenia Artystycznego Grupa Krakowska. W latach 1979-1995 Jerzy Wroński pełni funkcję prezesa tego stowarzyszenia. Wcześniej przez kilka kadencji był też członkiem zarządu okręgu krakowskiego ZPAP i rady artystycznej Sekcji Malarstwa Zarządu Głównego ZPAP. Od roku 1960 zajmuje się także pedagogiką artystyczną, początkowo w Krakowie, następnie w UMCS w Lublinie, a od roku 1975 – Filii Uniwersytetu Śląskiego w Cieszynie. Od połowy lat 80. realizuje unikalny cykl obrazów-fotogramów, nazwanych później kopciogramami.
Prace w zbiorach muzealnych: Muzeum Archeologicznego w Prilepie (Macedonia), Muzeum Górnośląskiego w Bytomiu, Muzeum Historycznego Miasta Krakowa, Muzeum Narodowego w Kielcach, Muzeum Narodowego w Krakowie, Muzeum Narodowego w Szczecinie, Muzeum Okręgowego w Białymstoku. Prace w kolekcjach instytucji i osób prywatnych w: Austrii, Danii, Macedonii, Wielkiej Brytanii, Niemczech, USA i w Polsce.

Ten wpis został opublikowany w kategorii słownik biograficzny fotografów i oznaczony tagami . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Możliwość komentowania jest wyłączona.