Leonard Sempoliński

(ur. 1902 r.- zm. 1988 r.)

Ukończył Szkołę Towarzystwa Kredytowego Miasta Stołecznego Warszawy w 1917 r. W latach 1918-1936 pracował jako elektrotechnik w przedsiębiorstwach warszawskich, fotografią zajmując się jedynie amatorsko. W latach 1922-1923 uczył się w Miejskiej Szkole Sztuk Zdobniczych im. W. Gersona. Jako fotograf zadebiutował w 1938 r. na zorganizowanej przez Jana Bułhaka wystawie Piękno Wilna i Ziemi Wileńskiej. W okresie 1936-1942 pracował na stanowisku kierownika techniczno-gospodarczego w firmie Franaszek, handlującej materiałami fotograficznymi. Podczas wojny przebywał w Warszawie, Powstanie przeżył na Starym Mieście. Po wydostaniu się z obozu przejściowego w Pruszkowie mieszkał w Podkowie Leśnej, by już styczniu 1945 r. przenieść się na Pragę i otworzyć na ul. Targowej sklep z akcesoriami fotograficznymi. Był jednym z założycieli ZPAF i Polskiego Towarzystwa Fotograficznego. W latach 1947-49 Sempoliński wraz z m.in. Fortunatą Obrąpalską, Zbigniewem Dłubakiem i Edwardem Hartwigiem podjął walkę o nowoczesną fotografię artystyczną. Owa walka była w istocie odcięciem się od tradycji piktorialnej przez nawiązanie do awangardowej fotografii lat 20. Sempoliński wziął udział w historycznych pokazach w 1948 r.: I Wystawie Fotografiki Nowoczesnej w Warszawie, II Ogólnopolskiej Wystawie Fotografiki w Poznaniu oraz w I Wystawie Sztuki Nowoczesnej w Krakowie. By nie musieć zajmować się tematyką dla siebie niewygodną, wybrał trudną ekonomicznie drogę fotografia niezależnego. Z czasem zarzucił poszukiwania formalne z zakresu tzw. „nowej fotografii”, czy fotografii eksperymentalnej, pozostając przy dokumencie, pejzażu i przyrodzie. Zrealizował dokumentację fotograficzną dotyczącą wielu miast i ich okolic na zlecenie instytucji państwowych. Dokumentował powojenną odbudowę Warszawy, pracę robotników i udział artystów w tym ogromnym projekcie i nowe, zrekonstruowane bądź od nowa zbudowane dzielnice. W latach 50. I 70. – tworzył niezwykły zapis dzielnic dziś już nieistniejących. Pozostawił po sobie ogromną spuściznę fotograficzną.

Prace prezentował na wystawach w kraju i zagranicą, gdzie był wielokrotnie nagradzany. Przez całe życie prowadził intensywną działalność w strukturach organizacji fotograficznych.

Ten wpis został opublikowany w kategorii słownik biograficzny fotografów i oznaczony tagami . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Możliwość komentowania jest wyłączona.