Magda Hueckel

(1978)

Absolwentka Wydziału Malarstwa i Grafiki gdańskiej Akademii Sztuk Pięknych (specjalizacje: fotografia, scenografia, dyplom w 2004). Studiowała w Vysokej Skole Vytvarnych Umeni w Bratysławie (Słowacja) oraz Schule fuer Gestalltung w St.Gallen (Szwajcaria). W 2002 wraz z Agatą Serafin założyła duet fotograficzny hueckelserafin, który w 2004 otrzymał Nagrodę Prezydenta Miasta Sopotu Sopocka Muza dla Młodych Twórców.  Wykłada w Studium Fotografii ZPAF, pracuje w Teatrze Współczesnym w Warszawie, współpracuje z Teatrem Nowym i Teatrem Ateneum w Warszawie. W 2009 otrzymała Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Współpracuje z Galerią Piekary (Poznań), Galerią Wanted Paris (Francja) oraz Agencją Millennium (UK).

Brała udział w licznych wystawach zbiorowych i indywidualnych w kraju i za granicą; m.in. w Tate Britain Gallery (2010, Wielka Brytania), XIX International Contemporary Art Fair (2010, Hiszpania), Vienna Fair (2010, Austria), Art Vilnus (2009, Litwa), Voies Off (2009, Francja), Rencontres Photographiques de Montpellier (2009, Francja),  Biennale Fotografii w Poznaniu (2009), Biennale Sztuki  Młodych – Rybie Oko (2008), Miesiąc Fotografii w Krakowie (2006, 2003), Fotonoviembre (2005, Teneryfa), Miesiac fotografie (2005, Słowacja), Warszawskie Lato Fotografii (2005), Daylesford Foto Biennale (2004, Australia) i wielu innych. Jej prace znajdują się w licznych kolekcjach fotografii.

Zajmuje się fotografią, grafiką i scenografią. Obecnie mieszka i pracuje w Warszawie.

W ukończonym właśnie „Cyklu REM” Magda Hueckel odnosi się bezpośrednio do jednej z faz snu, w trakcie której pojawiają się marzenia senne.  Artystka podkreśla zamysł ukazania emocji, lęków, czy złych przeczuć towarzyszących marzeniom sennym. Tym samym nie tyle odtwarza ich wizualną postać, co raczej dokonuje próby zobrazowania tego, co w sobie kryją. „Cykl REM” stanowi kontynuacje „Autoportretów emocjonalnych”, w ramach których powstały wcześniej trzy autonomiczne cykle: „Autoportrety wyciszone”, „Autoportrety zrezygnowane” i „Autoportrety obsesyjne” tworzące wraz z tym ostatnim rodzaj wizualnego traktatu, w którym artystka dokonuje rewizji własnego ja, skupiając się nie tyle na swoim zewnętrznym wizerunku i funkcjonowaniu w społeczno-kulturowych normach, co własnym wewnętrznym świecie i egzystencji. Strategia uzewnętrzniania siebie w obrazach oraz reprezentowania własnych emocji za pomocą zawłaszczania otaczającej przestrzeni obecna jest w różnoraki sposób w każdym z cykli (zwłaszcza „Autoportretach wyciszonych” i „Autoportretach zrezygnowanych”).

Dorota Łuczak, „Obrazy pod powiekami”, wstęp do katalogu wystawy pt.: „Cykl REM”

Ten wpis został opublikowany w kategorii słownik biograficzny fotografów i oznaczony tagami . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Możliwość komentowania jest wyłączona.