Natalia Lach-Lachowicz (Natalia LL)

(1937 r. w Żywcu)

W latach 1957-1963 studiowała w PWSSP we Wrocławiu. Od czasów studiów zajmowała się fotografią, malarstwem, grafiką, a później również video, filmem, sztuką performance i rzeźbą. Od 1964 r. jest członkiem ZPAF. Autorka tekstów konceptualnych i teoretycznych o sztuce.

Współzałożycielka (wraz z Andrzejem Lachowiczem  i  Zbigniewem  Dłubakiem)  grupy  i galerii Permafo we Wrocławiu (1970).  Od 1975 r. uczestniczy w międzynarodowym ruchu sztuki feministycznej. Razem z Andrzejem Lachowiczem współorganizowała Triennale Rysunku we Wrocławiu (od 1974). W latach 1978-81 pełni funkcję komisarza, w latach 1989-95 – wiceprzewodniczącej. Od 2004 r. wykłada na ASP w Poznaniu.

Wybrane wystawy w kraju i zagranicą m. in.: IX Biennale de Paris, (1975), „Sztuka konsumpcyjna”, wystawa i projekcja filmów, Galeria Współczesna, Warszawa (1975), Wystawa z Mariną Abramović i Giną Pane, Galeria Arte Verso, Genua, (1976),  XV Biennale San Paulo, (1979); „Erotik in der Kunst” Kunstverein München (1982), „La Photographie Polonaise”, Centrum Pompidou, Paryż (1982) „Natalia LL – Ogrody personalizmu” CSW Zamek Ujazdowski, Warszawa (1998).

Stypendystka Fundacji Kościuszkowskiej w Nowym Jorku  w 1977 roku, „Verein Kulturkontakte” w Wiedniu w 1991 roku, „PRO-HELVETIA” w Szwajcarii w 1994 roku. Starszy wykładowca Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu od 2004 roku. Prace w zbiorach Muzeum Narodowego we Wrocławiu, Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Narodowego w Warszawie, Muzeum Narodowego w Gdańsku-Oliwie, Muzeum Narodowego w Poznaniu, Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie, Frauen Museum w Bonn, Ludwig Museum w Kolonii, Musee National d’Art Moderne, Gentre Georges Pompidou w Paryżu, International Center of Photography w Nowym Jorku, Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku.

Ten wpis został opublikowany w kategorii słownik biograficzny fotografów i oznaczony tagami , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Możliwość komentowania jest wyłączona.