Wacław Nowak

(ur. 1924 – zm. 1976)

Od 1957 roku był członkiem ZPAF. W latach 1964-70 prowadził według własnej koncepcji wykłady i ćwiczenia z fotografii na Wydziale Form Przemysłowych na krakowskiej ASP. W swojej twórczości zajmował się przede wszystkim fotografią eksperymentalną, portretową i reportażową. Duży wpływ na fotografie Nowaka pozostawiły podróże zagraniczne, m.in. do Włoch, Brazylii, Francji. Twórczość Wacława Nowaka przypadła na okres przeobrażeń związanych z funkcją fotografii: odchodzenia od jej dokumentacyjnego traktowania, na rzecz eksperymentów i tzw. fotografii kreacyjnej. Wraz ze Zbigniewem Łagockim i Wojciechem Plewińskim  założyli w 1957 grupę „Domino”, od 1968 roku nazwaną „Grupą trzech”, wspólnie ucząc się fotografii oraz budując własną przestrzeń poszukiwań.

Szczególnie cenił udział w wystawach „Fotografii Subiektywnej” i „Fotografów Poszukujących” oraz zorganizowanych przez Międzynarodowe Muzeum Fotografii im. G. Eastmana (USA).

Otrzymał tytuł honorowy Międzynarodowej Federacji Sztuki Fotograficznej (FIAP).

Ten wpis został opublikowany w kategorii słownik biograficzny fotografów i oznaczony tagami . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Możliwość komentowania jest wyłączona.