Zdzisław Jurkiewicz

(ur. 1931 w Wolsztynie)

Malarz, fotograf, twórca rysunków i instalacji, poeta, teoretyk.

Ukończył architekturę na Politechnice Wrocławskiej (dyplom 1956). Profesor na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej. Członek ZPAP i Grupy Wrocławskiej. W latach 1959-68 nawiązywał w twórczości do form biologicznych, malarstwa materii, gestu (cykle „Stawy”, „Mutacje”, „Zbiory”, „Rozpady”, „Agresje”, „Inwazje”). W 1968 zwrócił się w kierunku environment, zagadnień z dziedziny nauk ścisłych, logiki i matematyki. W latach 1967-68 wypracował koncepcję „kształtu ciągłości” rozwijając ją w wielu późniejszych pracach.  Badał transparentność medium fotografii, relacje między światem, a językiem, przedmiotem, a jego literacką i plastyczną reprezentacją (m.in. „Rysunek na ścianie, płótnie i sztalugach [Omega]” 1971, „Białe, czyste, cienkie płótno”1970). Od 1978 r. zajął się również poezją. W 1997 r. ukazał się tomik jego wierszy „Tylko jedynie zawsze”.

Wybrane wystawy: Galeria Pod Mona Lizą, Lublin (1967),  Sympozjum Plastyczne  Wrocław (1970), plener w Osiekach (1970), galeria Foto-Medium-Art, Wrocław (1981), „Présences polonaises”, Centrum  Pompidou, Paryż (1983), Biennale w Sao Paulo (1974). Laureat nagrody im. C. K. Norwida (1970).

Ten wpis został opublikowany w kategorii słownik biograficzny fotografów i oznaczony tagami . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Możliwość komentowania jest wyłączona.